Sad Sad Zoo

They locked me up in a sad sad zoo. Uğraşıyorlar,didiniyorlar, ben bakıyorum. Babamın verdiği parayı çatır çutur nasıl yenirse öyle yiyorum. Bakıyorum onlara yeniden. Sıkıntılara düşüyorlar. Dertleniyorlar. Ben onlara bakıp dertleniyorum beraber sigaralarımızı yakıyoruz. Farklı şeylere belki ama aynı marlboroyu yakıyoruz. Ciğerlerimizi de yakıyor.Yanan ciğerlere üzülüp gene çakmağa sarılıyoruz. Konuşuyoruz. Bambaşka.  Yalnızlıklarımızı dolduruyoruz kısa bir süre için. Farklıyız diğer asırlara göre. Sabah 9 akşam 5 bize yetmiyor. Hayatımıza ufak farklılıklar katıyoruz. Gömleğimizi üstten altta değil alttan üstte doğru ilikliyoruz. Bakıyoruz kendimize acıyoruz.Ağlıyoruz. Bir tane daha sigara yakıyoruz. Özgürce. İstediğimiz zaman. Kahve falan içmiyoruz sabahları. Sigaranın özgülüğünü yaşıyoruz. Aşık olamıyoruz modern zamanların kutlamalarına uyamıyoruz. Saçma aşk hitapları bulamıyoruz. Böceğimiz ya da çiçeğimiz olmuyor. Bakıyoruz aşık olanlara. Dertleniyoruz. Ama sigara almıyoruz. Düğünlerine bi küçük altın alıyoruz. Daha çok hoşlarına gidiyor.  Sonra bakıyoruz. Düşlediklerimizin hiç biri gerçekleşmeyecek. Helal süt arıyoruz biz de kendimize. Evleniyoruz. Mutlu ediyoruz belki ama mutlu olamıyoruz. Mutluluk takıntısını çok gerilerde bırakarak, özgürce sigaralarımızı yakıyoruz. Ve şarkılar dinliyoruz. Tüm düşündüğümüz şeyleri tek cümlede özetleyen bizi aşağılayan şarkılara bakıyoruz. Bir tane daha yakıyoruz.