28 Nisan 2012 Cumartesi

Sonu Gelmeyen Bir Yalnızlığın Öyküsü

Ne yapsam, alsam onu içimden
Atsam fırlatsam uzaklara
Bir daha beni bulamasa
Uzak diyarlardan yalnızlığımı deşmese

Baksam gözlerine,ateşe
Sadece yakınımda olsa,beni görmese
Varsın sevmesin beni;yok,yok...
En iyisi ben yalnızlığıma döneyim.

Bir çıkış yolu bulsam da gitsem
Gitsem mutluluk diyarlarına
Hayır,ben dünyaya mutlu olmaya gelmedim
Ben matem denizlerinde boğulmaya geldim.


Mevsimlerden baharmış
Eski günlerin hatırına
Ve hüznüne mehtabın
Artık gitmeyeceğim


Bakarken o mağrur simaya
Çaresizliğimin en can yakıcı kısmında
Yine sensiz,yine yalnız
Yine sadece ben olacağım.

Çek git,bırak beni benle
Geride bir şeyler kalsın benim için de
Ben acımı çekerken karanlıklar içinde
Sen manolyaları kokla bahçende

Ne oluyor Allah'ım bana
Kalbim dinlemiyor beni
Sus,konuşma artık
Yeter,sızlıyor her yerim

Ne olurdu sadece bir kez
O gözlere bakıp,haykırabilseydim
İçimdeki ummanların coşkusunu
Sus,susmak yine en iyisi



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder