Vicdan: Kişiyi kendi davranışlarıyla ilgili olarak bir yargıda bulunmaya yönelten, kişinin kendi ahlak değerleri üzerinde dolaysız ve kendiliğinden yargılama yapmasını sağlayan, kişiye doğruyu ve iyiyi yapma yükümünü de yükleyen içsel güç.
Vicdan bazen öyle büyüyor öyle büyüyor ve sevgiyle de harmanlanıyor ki insan kendi kalbini defalarca, bilerek ve isteyerek kıran bir kalbi, kendisi bilmeden ve istemeden de olsa kırdığı için çırpınıyor bir şeyler yapabilmek ve kırdığı kalbi onarabilmek uğruna ki bu kalp kendisini sevdiğine inandığı bir kalp. Sevgiden insanlar ne anlar neyi anlar onu bilmiyorum ama ben sevgiye dair şunu bilir şunu söylerim gerçekten seven sevdiğini asla ve asla hiçbir surette hiçbir şekilde üzmez, üzemez, kıramaz, incitemez.
Evet benim bir atasözünden uyarladığım bir sözüm var. İnsan kendisini çuvaldızla delik deşik etmedikçe kimseye iğne bile batırmamalı. Kendimi çuvaldızla delik deşik etmiş bir insanım. Gene ederim gene delik deşik ederim. Lakin bu hangi yaraya ilaç olur? Bir insanın kırık kalbini onarmasının yolu kalbini kıran kişinin kalbini kırmak mıdır mesela? Hele de o kalbini kıran kişinin kötü biri hele de kötü niyetli biri olmadığını adı gibi bildikten sonra...
Mesela sadece kadınların mı kalbi kırılır? Sadece kadınlar mı ağlar? Sadece kadınlar mı üzülür? Sadece kadınların mı hevesleri kursağında kalır?
Mesela bir kadın sevdiği adamı defalarca bilerek ve isteyerek üzdükten sonra hâlâ kendisini mutlu edebileceğine inanabilir mi?
Ve mesela nazdan anlamadığını anladığın ve bildiğin bir erkeğe her seferinde ısrarla ve inatla neden naz yaparsın? Bir sefer sadece bir sefer naz yapmasan ve bir kez konuşup anlaştıktan sonra istediğin nazı tribi yapsan? Evet bu yüzden anlamak gerçekten güç, gerçekten güç...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder