Gene başladığımız yere döndük.Bu nasıl iştir arkadaş.Bütün hayaller niye başladığı yere dönmek zorunda.O kadar uğraşıp hayal dünyamı kuruyorum,bırakın dünyayı evrenimi yapıyorum.Kendimi de baş köşeye koyup mutlu yapıyorum.Ama sonra uyuyunca hepsi puf oluyor.Dalgaların sahildeki kumları alıp götürdüğü gibi uyku da o güzelim evreni alıp karanlıklara götürüyor.İşin berbat tarafı geriye de karanlık, iğrenç ve karamsar bir boşluk bırakıyor.Uyandıktan sonra bana sadece bi bezginlik umutsuzluk ve arada kalmışlık bırakıyor.En gizli hayallerin mutluluk planların özene bezene kurduğun evren sana Voldemort gibi gülüyor hayatını zehir etmeye başlıyor.Sonra erinmeden bir daha kuruyorsun o evreni,sonra yeniden yok oluyor,yok oluyor,yok oluyor.Bazen gerçekten sihirli güçlerim olsa da şu berbat hayattan kendimi kurtarıp kendi evrenime geçebilsem istiyorum.gerçek olmasın ama orda yaşayayım istiyorum,realiteden kopmak istiyorum.Realiteye "Adava Kadavra" diyesim geliyor.En güçlü laneti realiteye yapasım geliyor.Sonra böyle bi gücüm olmadığını hatırlayıp tokadı yiyerek yeniden uykuya dalıyorum.
NOT:Bu aralar çok Harry Potter izledim.